PRYPEĆ NA UKRAINIE,
NIECZYNNA CZARNOBYLSKA ELETROWNIA JĄDROWA, REAKTOR NUMER 3
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Jadą.
- Miło cię widzieć, JJ. - Nawzajem, generale.
- Witamy w Rosji. - Do rzeczy.
Plutonowy rdzeń. 9, 7 kilograma z trytowym busterem.
Można uzyskać 800 kiloton.
Nie spieszcie się.
Chcemy, żeby wszyscy byli zadowoleni.
Masz już konstruktora?
Co?
Kto zaprojektuje ci broń?
Co cię to obchodzi?
Zdobycie plutonu to pierwszy krok. Ale najważniejsza jest budowa.
Proste pytanie.
Nie sądzę.
Zapytałeś o konstruktora.
- Jakiś problem? - Owszem. Myślę, że gość jest agentem.
Pracujesz dla Interpolu?
MI6? CIA?
Nie świruj.
Jestem facetem,
który stoi przed innym facetem i prosi, by ten go nie zastrzelił.
- Chrytse. "Notting Hill". - Już po nim.
- Poradzi sobie. - Co robimy?
Nic. Wiedział, że jest skazany na siebie.
Co cię upoważnia do celowania w mojego przyjaciela?
Jego przeszłość.
Rosyjska mafia, międzynarodowy handlarz bronią.
- Nikt o tobie nie słyszał. - To dowód, że gówno wiesz.
I ten fałszywy akcent.
Udajesz rosyjski?
Idź na lekcje aktorstwa.
Brzmisz jak Mickey Rourke w "Iron Manie".
Tylko go sprawdza.
Nie ma się czym przejmować.
Przejrzałeś mnie.
Szlag.
Nie mam smykałki. Szpiegostwo to dla mnie nowość.
Dziwne.
Bycie żołnierzem było dużo łatwiejsze.
- Ale w jednej rzeczy jestem dobry. - W czym?
W rozpierdusze.
Granaty!
- Niech mnie. - Mówiłam.
Szybko!
Nie wierzę.
Tylko nie to...
Czekaj.
Czekam.
MÓJ PRZYJACIEL SZPIEG
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA, LANGLEY W STANIE WIRGINIA
- Dobra robota. - Dziękuję.
Człowiek legenda.
Bobbi Ulf, techniczna. To zaszczyt cię poznać.
Czytałam twoje akta. Wciąga jak "50 twarzy wymiatacza"!
- Kim czeka na raport. - Jasne.
Super.
Miłego dnia.
s,top st'l,ng frm s,u'bsc,en'e & r'upng to o,pen.s,ubs!
Zrobiłeś niezłą rozpierduchę.
Prawdziwy cowboy.
- Bohater. - Dzięki, szefie.
To sarkazm.
Nie miałeś jedynie zapobiec sprzedaży.
Miałeś wybadać, ile wiedzą, byśmy mogli zgarnąć resztę.
Teraz to trudne, bo wszystkich zabiłeś.
Gregovitch. Mózg operacyjny Hassana.
Mózg Hassana.
Przez ciebie zostaliśmy z niczym.
Mamy rdzeń.
Okazało się, że istnieją dwa rdzenie. Ten człowiek, Azar, uciekł z drugim.
Tylko jego oszczędziłeś.
Ma połowę tego, co potrzebne, by wysadzić większe miasto.
W służbach specjalnych byłeś niezastąpiony.
Ale wywiad to inny świat.
Szpiegostwo wymaga finezji
i inteligencji emocjonalnej.
Mam mnóstwo inteligencji emocjonalnej.
Więc potrafisz
odczytać z twarzy najsubtelniejsze sygnały?
Oczywiście.
Co mówi moja twarz?
- Mam zacząć czytać? - Boże.
Posłuchaj.
Szanuję cię. Wiele dzięki tobie ugraliśmy.
Ale nie nadajesz się do tego.
Weź wolne do końca dnia. Odpocznij.
Dzięki.
Dobranoc, Boróweczko.
Zagraj coś nastrojowego.
To moja ulubiona bluzka. Bardzo lubię ten francuski zespół.
Byłam kilka razy na ich koncercie.
Kocham francuską muzykę.
Skoro pytasz, podobało mi się życie we Francji.
Czy mogę iść z wami na łyżwy w sobotę? Zapytam mamę.
Jak mi poszło?
Wiem.
Wycofały się przy zdaniu: "Kocham francuską muzykę".
Między byciem przyjacielską a zdesperowaną przebiega cienka granica.
CHICAGO W STANIE ILLINOIS
Ładna bluzka. Wzięłaś z mojego pokoju?
Jak w szkole?
Wspaniale.
Dziewczynki w podstawówce są bardzo miłe dla nowych uczennic.
Zapraszają mnie na wszystkie imprezy.
Wiesz, co myślę?
- Że nie za późno na nauczanie w domu? - Nie.
Że zdobędziesz nowych przyjaciół, kiedy przekonają się,
jaka jesteś wspaniała.
- Wiesz, kto mówi takie rzeczy? - Kto?
Rodzice dzieci, których nikt nie zaprasza na imprezy.
- Zjesz jajko? - Nie, dziękuję.
Uważaj.
Chicago wygrało.
Co słychać?
Co to?
Francuski zespół...
Boże, to dżem. Masz dżem na twarzy.
Wrzucę to na insta.
Nie wolno mi wrzucać swoich zdjęć do internetu.
Mama boi się cyberprzemocy.
Kto by chciał cię prześladować?
Podobno organizujecie imprezę na lodowisku?
Mam już 8 lajków.
Pomimo naszej porażki w Rosji, NSA trafiło ma nowy trop.
Uważają, że Hassan pracował z tym człowiekiem.
Victor Marquez, były pracownik francuskich służb.
Od 20 lat zajmuje się nielegalnym handlem bronią.
Od niedawna bronią nuklearną.
Jakiś czas temu nabył coś bardzo niebezpiecznego.
To sowieckie projekty miniaturowych ładunków jądrowych.
Przez lata pracował z bratem Davidem.
Mówi się, że walczyli ze sobą o władzę.
David nie chciał, by brat miał projekty, więc je ukrył.
Victor go zabił.
Uciekł policji i jest nadal na wolności.
Biedna kobieta. Nic jej nie jest?
Wszystko dobrze.
Jeśli Marquez znajdzie projekty i sprzeda Azarowi, bum!
Naszym zadaniem jest złapanie Marqueza, zanim odnajdzie projekty.
Wiemy, gdzie przebywa?
NSA uważa, że pojechał do Berlina, by spotkać się z Azarem.
- Kocham Berlin. - Christino, zajmiesz się tym.
Mamy informację od MI6.
Odszyfrowali wiadomość
według której Marquez jest w kontakcie z prawnikiem z Paryża
i znaną kanalią o nazwisku Koll.
- Paryż też jest spoko. - Dla ciebie, Christino.
- JJ? - Tak?
Będziesz pracował z Bobbi.
Słucham?
Nie wierzę.
Żona brata przeprowadziła się do Stanów.
Nie wiemy, jaki jest jej związek ze sprawą.
Dopóki nie złapiemy Marqueza, musimy mieć ją na oku.
To twoja ostatnia szansa.
CHICAGO
Jesteśmy na miejscu.
Wspaniale.
Wreszcie praca w terenie. Ty i ja razem na mojej pierwszej misji.
Niańczenie cywilów to nie misja. I nie ma żadnych "ty i ja".
Jeśli to nie misja, co to jest?
Plan b.
Dla ważnej, potencjalnie niebezpiecznej misji.
Nie dotykaj.
Wybacz, Boróweczko.
Nie ma jak w domu.
Nie jest to Paryż.
Zaklepuję łóżko.
Śmiało. Będę spał na kanapie. To krew.
Nieprawda. Raczej sos.
Może jedli w łóżku.
Nie, to krew.
Wprowadzenie.
Nareszcie.
Kate Vale. Żona nieżyjącego Davida Marqueza.
Trzy miesiące temu przeprowadziła się z córką z Paryża.
Nie ma przyjaciół ani rodziny. Nieaktywna w mediach.
Jest pielęgniarką na ostrym dyżurze.
- Myślisz, że to przykrywka? - Nie wiem.
To jej córka Sophie. Ma 9 lat. Zaczęła czwartą klasę w Oak Tree Charter.
Nie ma ze mną szans.
Do roboty.
Zróbmy to szybko.
Niezwykłe. Zawsze masz przy sobie bekon?
Szafa? Trochę wredne.
Rozejrzę się po mieszkaniu, podłącz kamery.
Kamery podłączone. Mamy obraz.
Przyjąłem. Kończę.
Wróciła.
Dopiero kiedy poprosiłam o rachunek, zuważyłam, że nie wzięłam portfela.
Wiem. Będę za 20 minut.
- Chowaj się! - Gdzie?
Tam, gdzie nie ma portfela.
Wiesz, jak prowadzę.
Do zobaczenia za chwilę.
Przestań.
Szuka w całym mieszkaniu.
Idzie korytarzem.
Jest w pokoju.
Boże.
- Co teraz? - Jest w kuchni.
Uciekaj za 5, 4... Teraz!
Do drzwi wejściowych! Stój!
Już!
Miło.
Tracę rozum.
Nie wytrzymam tego.
Wiem.
Napięcie, antycypacja, ekscytacja.
Można się uzależnić od tej adrenaliny.
Nudy.
Wiem.
Jeden z aspektów.
Bardzo się cieszę, że mogę się od ciebie uczyć.
Niczego cię nie uczę.
To jak związek uczennicy z mentorem.
Nie łączy nas żaden związek.
Ale pracujemy nad czymś ważnym.
Czuję to.
Opowiesz mi o swoich doświadczeniach na polu walki, a ja...
Nie dotykaj.
To było świetne.
O tym właśnie mówię. Musisz mnie nauczyć takich sztuczek.
Twój brak umiejętności motorycznych to wyklucza.
Ty zajmujesz się sprzętem, ja działam.
Może wszystkich zaskoczę i włączę się do akcji?
Może uratuję ci kiedyś tyłek.
Nigdy.
Mogę asystować.
Co ci szkodzi pokazać mi kilka rzeczy?
Na wszelki wypadek...
Zamknij drzwi.
Dziękuję.
Znam tę minę.
Jaką?
"Zaraz powiem ci coś, co cię rozczaruje".
To mina
na spaghetti.
- I że nie mogę cię zabrać na lodowisko. - Mamo!
Muszę wziąć dyżur w szpitalu.
- Wszyscy idą. - Wiem.
Ale nie mam wyboru.
Kiedy wrócę, zrobimy coś razem, dobrze?
- Kino? - Jasne.
Bujanie się z mamą jest lepsze od czasu z rówieśnikami.
Nienawidzę tego miasta.
Ja też.
Jesteśmy gejami, więc myślisz, że jeździmy na łyżwach?
Lubimy cekiny i słuchamy Celine Dion,
a kiedy słyszymy o lodowisku, lecimy jak ćmy do ognia?
Boże. Przepraszam.
Wkręcam cię. Oczywiście, że jeździmy na łyżwach!
Poznaliśmy się na lodowisku.
Tam się w nim zakochałem. Dobrze mówię?
To oznaczało "tak".
Bardzo chcielibyśmy pojeździć z Soph, ale ja mam jutro milion spraw,
- a Todd pracuje z domu. Jest terapeutą. - Terapeutą?
To, jak ludzie się przed nim otwierają, zachwyca.
Gdybyś chciała kiedyś porozmawiać o życiu,
pracy, albo wyborze koloru włosów...
To nie wybór, tylko naturalny kolor.
Brak wyboru to też wybór.
Ale możemy mieć na nią oko.
Mysz się nie prześlizgnie.
Dobrze mówię?
Powiedział, że tak.
"Lunch w lodówce. Przepraszam za dzisiaj. Zobaczymy się po pracy. Mama".
Mamy intruza.
Pies znalazł kamerę.
Niedobrze.
Nie wie, na co patrzy. Nie pozna, że to kamerka.
Na pewno?
Nawet jeśli, nie namierzy nas. Jest zaszyfrowana.
Nie wiem. Coś podejrzewa.
MINIATUROWA KAMERA BEZPRZEWODOWA
Kurczak piccata z brokułami, ale ty kupujesz lody.
Czołem.
Ale nie chcę waniliowych.
20, 25. Zatrzymaj resztę.
Zobaczmy, co nas wczoraj ominęło, kiedy byliśmy na zakupach.
Jak było w szkole?
Nauczyłaś się czegoś?
- Co rysujesz? - Nic.
Mamo, jak ci minął dzień?
Było dużo stresu.
Kolizja drogowa i mnóstwo rannych. Wiele amputacji i mnóstwo krwi.
- To prawda? - Nie.
Próbuję cię sprowokować do mówienia. Nadal jesteś zła za te łyżwy?
Matka tak się stara, a rozpuszczony bachor ją dręczy.
Nie jest rozpuszczona.
- Co tu robisz? - Ma aparat. Może streamingować.
Jesteście z CIA?
Nie. Skąd ten pomysł?
Śledzicie nas na wypadek, gdyby wujek wrócił?
A wróci?
Nie.
Nienawidzi mamy.
Kiedyś pokłócili się w Święta
i mama wylała mu na głowę wino w eleganckiej restauracji.
Nie dotykałabym tego. On tego nie lubi.
Wpakowałaś się w niezłe tarapaty.
Oddaj telefon, zanim pogorszysz sprawę.
Ale wy nie będziecie mieli kłopotów, chociaż zdemaskowała was 9-latka,
która wysyła teraz filmik do chmury,
by móc w każdej chwili opublikować nagranie?
- Może to zrobić? - Tak. To proste.
Jesteśmy twoimi przyjaciółmi.
Chcemy ci pomóc. Mamy chronić ciebie i mamę.
Więc czemu robicie to w sekrecie i ukryliście kamery w mieszkaniu?
Na słówko.
Jesteśmy spaleni. Regulamin mówi, że musimy się wycofać.
Jeśli Kim się dowie, koniec mojej kariery.
Jaki mamy wybór?
Zabić ją.
Upozorujemy wypadek.
- Spadnie ze schodów. - Co?
Nadal nagrywam.
Zabrzmiało gorzej, niż planowałem.
- Żartowałem. To był dowcip. - Zabawny.
Pokażę mamie ten film. Chyba, że zawrzemy umowę.
Dobra jest.
Jaką umowę?
To jednorazowa akcja.
Pierwszy i ostatni raz.
- Spadamy za 40 minut. - Dobra.
W czym pomóc?
Rozmiar 34.
- A dla pana? - Nic.
Nie będziesz jeździł?
Miałem cię tu przyprowadzić. Nie mówiłem, że będę jeździł.
Zostawisz mnie samą?
Nie macie takiego powiedzenia: "Jeden za wszystkich"?
Owszem, ale ty nie jesteś żołnierzem.
Nie umiesz jeździć?
Masz 30 minut.
Kiedy na nich patrzysz, co widzisz?
90 cywilów, słaba ochrona, otwarty teren.
Uśmiechnięci ludzie, którzy dobrze się bawią.
Powinieneś spróbować.
29 minut.
Boisz się?
Rozmiar 50.
Na co czekasz? Każdy umie jeździć na łyżwach.
Umiem.
Nic ci nie jest?
W porządku.
Niezły piruet.
Mordy w kubeł.
Przywitam się z koleżankami.
- Znowu pan upadnie? - Nie.
Na pewno? Cały się pan trzęsie.
Ze złości. Myślę o tym, co wam zrobię.
Cześć.
Co tu robisz?
Ciągle tu przychodzę. Może razem pojeździmy?
Mamy swoje sprawy.
Pobawmy się w berka.
Jedziemy!
Na razie.
Dzięki Bogu.
Wynocha z lodowiska.
Nie tolerujemy przemocy.
Oni zaczęli!
Kretyn. Nie mogę uwierzyć, że przez niego nas wyrzucili.
Było warto.
Co się stało na lodowisku?
A tobie?
Chyba coś złamałem.
W środku.
Lody poprawią ci humor.
Mi poprawiają.
Nie były częścią umowy.
Wyjaśnisz to mojej mamie?
Lepiej mi.
Mi też.
Sprawa załatwiona?
Nie rozumiem?
Nie możesz nikomu powiedzieć, kim jestem i co robię.
Musisz wrócić do swojego życia i zostawić nas w spokoju.
Spoko. Paluszek.
Co to?
Przysięga.
Poważnie?
Mieliście jej pilnować!
Jest!
Nie dotykaj jej!
Czekaj!
Zostaw moją córkę!
- Dajcie mój telefon! - Nie rozumiesz.
Zignorowałam zakaz i poszłam do parku. Tacy dwaj mnie popchnęli i bolało.
JJ to zobaczył. Mieszka na górze. Rozpoznał mnie.
I grzecznie wytłumaczył chłopcom, że źle postępują.
Potem kupił mi lody i odprowadził do domu.
Jak to zrobiłaś? Ma mięśnie jak szynki!
Widziałeś?
Todd też jest w szoku.
Przepraszam. To moja córka.
- Mogę...? - Nie. Nic mi nie jest.
Idę do mieszkania.
Wszystko dobrze. Przepraszam.
Chyba się zmoczył.
- Co ci się stało? - Nie mogę o tym mówić.
- Powiedzmy, że zająłem się sprawą. - Zabiłeś ją.
Zamknij się.
Cześć, pakerze.
Jak twoje klejnoty?
- W porządku. - Chyba bolało jak cholera.
Jest dobrze.
Todd widział, jak płakałeś.
Co? Nie płakałem.
Todd się zastanawia, gdzie pracujesz. Zawsze przesłuchuje nowych sąsiadów.
Mam przerwę. Rozważam opcje.
Witamy nowego sąsiada.
Na razie.
Dzięki.
DZIEŃ DLA RODZICÓW I PRZYJACIÓŁ
Sophie? Pomóż mi!
Właśnie po ciebie szłam!
- Przynieś więcej ręczników! - Przyszedł JJ.
- Co? Dlaczego? - Pomogę.
Panuję nad wszystkim, ale dziękuję.
To wina rur w tym starym budynku.
- To nie rura, tylko luźny zawór. - Mówię ci...
Nie, Ozzie!
Dziwne. Nienawidzi obcych, ale ciebie wyjątkowo polubił.
Rzeczywiście dziwne.
Chodź do mnie.
Miałaś rację co do zaworu.
Nie wiem, co się stało.
Czy JJ może zostać na kolację?
Nie mogę.
Jestem innego zdania.
O mój Boże!
- Zabrakło oliwy. - Za musztardą stoi druga butelka.
Założę się.
Dzięki.
Przepraszam. Muszę odebrać.
Dobrze, że odebrałeś.
Chciałam zapytać, dlaczego pijesz wino w mieszkaniu naszego obiektu!
Zamontowałaś kamerę w łazience? Jaki zbok montuje kamerę w kiblu?
Genialny. Ludzie idą do łazienki, żeby nikt ich nie słyszał.
- Jak widać. - Nie zwalaj na mnie.
Co ty tam robisz, u diabła?
- Zaprosiły mnie na kolację. - I zgodziłeś się?
- Dzieciak zagonił mnie w kozi róg. - Dobra, jakoś się z tego wykaraskamy.
Zjesz kolację, będziesz miły i nieszkodliwy, a potem wyjdziesz.
Myślisz?
Masz lepszy pomysł?
Tak.
Podam im tiopental, a ty wykasujesz nagranie z jej chmury.
Potem wysadzimy budynek i upozorujemy wyciek gazu. Zero dowodów.
Dobra, zastosujemy twój plan.
Przepraszam, kurczak jest trochę suchy.
Mocno przeciągnięty.
Myślisz, że to źle?
Kiedyś w Afganistanie byliśmy odcięci przez miesiąc. Musieliśmy jeść jaszczurki.
Nie mogliśmy do nich strzelać, by nie zwabić wroga.
Musieliśmy zgniatać im głowy kamieniami. Jatka.
Potem piekliśmy je na C-4, który zostawiał ohydny chemiczny posmak.
W tym czasie piliśmy też własny mocz, więc...
Popierdoliło cię?
Bardzo przepraszam.
Dawno nie jadłem kolacji z cywilami.
Tak sobie pomyślałam...
Skoro nie możesz ze mną pójść na Dzień dla rodziców i przyjaciół,
może JJ ze mną pójdzie?
To chyba kiepski pomysł.
Zgadzam się.
Dlaczego?
- Na pewno jest bardzo zajęty. - Bardzo.
Nieprawda. Jest bezrobotny.
Całymi dniami ogląda telewizję.
To niegrzeczne.
Właśnie.
Wszystkie dzieci kogoś przyprowadzą, a ty nie możesz się wyrwać z pracy.
Tylko ja nikogo nie mam.
Proszę.
Serio? Dzień dla przyjaciół?
Jest cwana.
- Wolałbym układać się z terrorystami. - Dobranoc, JJ!
Dobra jest.
Pozdrów swoją przyjaciółkę lesbijkę.
- Co to za święto? - Nie wiem.
- To mój pierwszy Dzień dla przyjaciół. - Słaby wywiad to zła wróżba.
Zapamiętam.
Pamiętaj, że nie mogę się wyróżniać, ani przyznać kim jestem.
To ostatni raz. Koniec z dniami specjalnymi i łyżwami.
Mam zadanie do wykonania.
Nie skończymy jak w jakiejś szmirze, pijąc herbatkę z serwisu dla lalek.
I żeby było jasne.
Wiem, że to ty zepsułaś zlew.
Nie wiem, o czym mówisz.
Była sobie dziewczynka, która pozwalała sobie na zbyt wiele.
Pewnego razu zniknęła i nikt nigdy nie znalazł jej ciała.
Ja też mam historyjkę.
Był sobie agent CIA, który zamontował kamerę w łazience małej dziewczynki,
a potem próbował uwieść jej matkę przy kurczaku i winie.
Założę się, że nie tego uczą w Langley.
Jezu Chryste.
Nie możesz się teraz wycofać.
Nie wycofuję się. Nigdy nie lubiłem szkoły.
Nikt nie lubi. To szkoła.
Wszyscy staramy się przetrwać.
Chodźmy.
Witajcie.
Uczniowie cieszą się, że mogą zaprezentować swoją szkołę.
Poznajmy zatem waszych rodziców i przyjaciół.
Kto chciałby zacząć?
- Andre. - Zaprosiłem mamę.
Mam na imię Tina i pomagam ludziom zarządzać ich pieniędzmi,
by na emeryturze mieli oszczędności.
Mój zespół tworzy harmonogram wszystkich lotów, czyli ponad 3000 dziennie.
Operując tym małym robotem potrafię naprawić zastawkę od środka.
Dzięki temu ratuję rocznie 100 pacjentów.
Sophie? Kogo przyprowadziłaś?
Nie zgłosiłam się.
Nie szkodzi.
To mój przyjaciel JJ.
Przepraszam.
Wybacz.
Moja stopa!
Witajcie. Mam na imię JJ.
Chwilowo badam różne możliwości.
Bezrobotny.
W poprzedniej pracy zajmowałem się
usuwaniem śmieci.
I to z całego świata.
Smutne.
Zachowujcie się.
Nie ma się czego wstydzić.
Dziwaczka. Czemu go przyprowadziła?
Kiedy mówiłem o śmieciach,
miałem na myśli ludzkie gnidy.
Jestem byłym żołnierzem Army Ranger,
który teraz pracuje dla wywiadu Stanów Zjednoczonych.
Przyjmijmy, że to CIA.
Nie wolno mi o tym mówić,
ale widziałem wasze nieprzychylne reakcje.
Chciałem wyjaśnić sprawę.
Ale jeśli któraś z tych informacji wyjdzie na zewnątrz,
znajdę was.
Żartuję.
W pewnym sensie.
- Zostałeś kiedyś postrzelony? - Tak.
Możemy zobaczyć blizny?
Zabiłeś kogoś?
- Ilu ludzi? - To nieistotne.
Musicie pamiętać, że to byli źli ludzie.
Terroryści, porywacze, handlarze ludźmi.
I ci wkurzający.
Nie musimy tego celebrować.
Siadaj. Miałeś swoje 5 minut.
Wszystko to robiłem, by Ameryka była bezpieczna.
8, 9, 10. Szukam!
Znalazłem.
- Do zobaczenia jutro. - Na razie.
Witaj.
- Panno Besser. - Mów mi Pam.
Chciałam tylko powiedzieć, że jestem pod wrażeniem.
Cieszę się, że mogłam cię poznać.
Dziękuję. Nawzajem.
Myślę, że wszystkim bardzo się podobało.
Miłego dnia. Do zobaczenia.
Podrzyj to.
- Co? - Słyszałeś.
- Tak, ale... - Konflikt interesów.
Teraz zjedz.
- Nie. - Czołem.
Mamo.
Jak wam poszło?
Było wspaniale.
Do zobaczenia, Sophie! Narka, JJ!
Pożegnam się z przyjaciółmi.
Zrobiłeś spore wrażenie.
Na wszystkich.
- Dziękuję za dzisiaj. - Nie ma sprawy.
Sophie wydaje się taka szczęśliwa.
PARYŻ, FRANCJA
Co słychać?
Mieliśmy umowę.
Chciałam podziękować, że poszedłeś ze mną do szkoły.
Zrobiłeś duże wrażenie na moich kolegach i mamie.
Cieszę się, że ostatni raz mogłem pomóc.
Nie jesteś żonaty, prawda?
Czemu pytasz?
Próbuję cię rozgryźć.
Pod szorstką powłoką jesteś naprawdę miłym facetem, ale zranionym i samotnym.
- Jaja sobie robisz. - Myślę, że umarła ci żona.
- Nie. - Partner?
Nie.
Jako dowódca naraziłeś życie swoich ludzi?
Przestaniesz?
Wyjazdy na misje to trudna sprawa.
Jeszcze trudniejsza dla tych, którzy czekają w dom.
Kiedy zostałem postrzelony, narzeczona mnie zostawiła.
Nie mogła tego znieść. Moja praca...
Lepiej być samemu i nie krzywdzić bliskich.
Nie wiem, czemu ci to mówię.
I tylko rybka ci o niej przypomina?
- Miło się gadało. - Zaczekaj.
Myślałam o tym, że też chcę zostać szpiegiem, kiedy dorosnę.
Powodzenia.
Mówię poważnie. Nie wierzysz?
Nie jesteś typem szpiega.
Rozumiem.
Mam się nie wychylać i marzyć o tym, by zostać baristką,
projektantką mody, albo ślubną konsultantką?
Lub pielęgniarką jak mama?
I tak chciałam poprosić Bobbi.
Jest mózgiem operacji, a ty bardziej mięśniakiem.
Nazwałaś mnie mięśniakiem? Bobbi jest analityczką.
Nie ma nic z mojego przygotowania. Jeśli ktoś ma cię uczyć...
Niezła robota. Nie rób tego więcej.
Co najpierw? Strzelnica? Tor przeszkód?
Dziewięciolatek nie wpuszczają na strzelnicę.
A gdzie zabawa?
Jesteś niezłą ściemniarą,
ale jeśli złapie cię wróg i podłączy do wykrywacza kłamstw?
Czemu to robimy? Nie powinno jej nawet tu być.
Najważniejszy jest oddech.
Najmniejszy skok tętna dowodzi, że nie mówisz prawdy.
Zaczniemy od czegoś prostego. Zadam ci pytanie, a ty skłamiesz.
Te igiełki mają być nieruchomo.
Zaczynamy.
Kiedy dostanę pierwsze zadanie?
- Kiedy zdecyduję, że jesteś gotowa. - Jestem.
Widzisz ten apartamentowiec?
- Znasz kogoś, kto tam mieszka? - Nie.
Za 10 minut chcę cię zobaczyć, na którymś z balkonów.
Mam wejść do mieszkania obcej osoby?
- Wiesz, jakie to niebezpieczne? - Nie miałaś problemu, by wejść do mojego.
Wystarczy mi 5 minut.
Czym się zajmujesz zawodowo?
Jestem agentką KGB, która udaje czwartoklasistkę.
Mój brat ma trzy nogi i sprzedaje kokę. Matka jest prostytutką.
Nie potrzebuję maszyny, by wiedzieć, że kłamiesz.
Potrafię wyczuć ściemę.
Endorfiny wydzielają zapach.
Spocone ręce,
mruganie. To mi wystarczy.
Serio?
Uważam, że jesteś uroczy i wrażliwy.
Uwielbiam twoje tatuaże.
Przestań.
Wierzę, że nigdy nie brałeś sterydów.
Jezu Chryste.
Zaczekaj! Tylko żartowałam.
W każdej bitwie ważny jest element zaskoczenia.
Jesteś mała, słaba, a ja przeciwnie.
Masz mnie wyminąć.
Dobrym pomysłem jest odwrócenie uwagi. Bo inaczej zero...
Boróweczka!
Zrobiła to z zimną krwią.
Tego wszystkiego mogłam się nauczyć z You Tube'a.
Czyżby?
Kiedy nauczysz mnie czegoś ciekawego?
Jak oddalania się z miejsca wybuchu bez patrzenia za siebie,
albo kozackich powiedzonek?
Musisz przestać oglądać "Mission Impossible".
Jeśli ma być rasowo, trzeba zmieniać odzywki.
Inna kwestia dla każdego zbira?
Załóżmy, że morderca przebrał się za lodziarza.
"Zrób mi loda" i dźgnąłbym go patykiem.
- Za Świętego Mikołaja? - "Kolęduj się".
Psa handlującego zegarkami?
"Czas na ciebie, kundlu".
- Jak ci minął dzień? - Świetnie. A tobie?
W porządku.
- Coś się stało? - Nie.
Na pewno? Chyba coś cię dręczy.
Mnie nie chciałeś uczyć, jak wygrać z wykrywaczem kłamstw.
Nie chcę być ageistką, ale ona ma 9 lat. Śpi przy zapalonym świetle.
Ja jestem zawodową hakerką i magistrem anglistyki.
Spędziliśmy razem trochę czasu. Niczego jej nie uczyłem.
- Nauczyłeś ją montować ładunki wybuchowe. - To była plastelina.
- Nie w tym rzecz. - Chcesz się pobawić plasteliną?
- Sama sobie kupię. - Na pewno? Mogę kupić.
Chodzi o to, że jesteśmy partnerami.
Już mówiłem. Nie jesteś moją partnerką.
Ugotowałaś kolację?
Już się robi.
- Co ty tu robisz? - Spokojnie.
To zakłóci każdy sygnał.
O czym ty mówisz?
CIA cię obserwuje.
Będą tu za 2 minuty.
Dlatego masz jedną, by dać mi to, czego potrzebuję.
Co zechcesz.
- Gdzie mój brat schował projekty? - Nie wiem.
Myślę, że wiesz.
Nie ufał mi. Nie ufał nikomu. Zwłaszcza tobie.
Powiedział, że schował je u najlepszego przyjaciela.
Przyjaciela?
Nie wiem, o kim mówił.
Ale ja wiem.
JESTEŚ POTRZEBNY!
Wychodzę!
- Wszystko w porządku? Co to za alarm? - Musimy pogadać.
Słucham?
Kiepsko zacząłeś z moją mamą, ale wierzę w ciebie.
To się może udać.
Poszukałam.
W "Cosmo" piszą, że musisz być męski, ale jednocześnie uczuciowy i wrażliwy.
Co się dzieje?
Skłamałaś, by mnie tu ściągnąć?
Co ty tu robisz?
Chciał przyjść na wystawę, zobaczyć moją pracę.
Uwielbia sztukę.
Naprawdę?
Jasne.
Doskonale poradziłaś sobie z...
kolorami.
Od razu widać, że to ptak,
w przeciwieństwie do tego bohomazu. Co to niby ma być?
Wygląda jak hot dog srający na kota.
Okropne.
Nie skończyłem...
Pójdę przodem. Mam lekcje do odrobienia.
Na razie.
Przepraszam za tamto.
Mam niewyparzoną gębę.
Naprawdę? Nie zauważyłam.
Człowiek przyzwyczaja się do samotności i nagle nie wie, jak rozmawiać z ludźmi.
Wiem coś o tym.
Wiesz, co mówią o rodzicielstwie? Nieważne, co mówisz.
Ważne, byś był obecny.
Sophie ostatnio tego brakowało.
Jej ojciec umarł rok temu.
Udaje, że jest w porządku, ale wiem, że cierpi.
Jest twarda jak jej matka.
- Nie wiem, czy jestem twarda. - Jesteś. Uwierz mi.
Jaja ciągle mnie bolą.
Przepraszam.
Wyznać ci tajemnicę?
Jasne.
Nie mam pojęcia, co robię.
Improwizuję.
Ja też.
Spójrz na tego małego.
- Chyba jest chory. - Nie. Potrzebuje jedynie pomocy.
Proszę, mały.
Nic ci nie będzie. Proszę.
Może masz rację.
Może wystarczy być obecnym, by pomagać.
Nie przewidziałem tego.
Biedak.
Mam pomysł.
W czwartek mam wolny wieczór.
Zjemy coś razem?
Obiecuję, że nie będę gotować.
Tak.
Świetnie.
Wspaniale.
Do zobaczenia.
Miłego wieczoru.
Co się stało? Jak ci się udało wrócić do gry?
Słyszałaś?
Nie mam pojęcia.
Nie możesz tego schrzanić.
Pomysł na restaurację?
Lubię tapas bar z tańcami.
Pokaż, jak tańczysz.
Floss,
dab, crunk?
- Cokolwiek? - Nie.
Zaszliśmy za daleko. Nie pozwolę ci tego zniszczyć.
Przestań.
Masz udar?
Nie jest tak źle.
Obiecaj mi jedno.
Pozwolę ci zabrać mamę na kolację, ale nie będziesz tańczył.
Nie ryzykujmy. Zgoda?
Jesteś nieczuła.
Zgoda?
Tak.
Świetnie.
Dobranoc.
Dzięki za wsparcie.
Nie ma za co.
Co to za nagła sprawa?
- Nic takiego. - Dziwne.
Powinnam o czymś wiedzieć?
Nie.
Zjemy coś razem?
Co ty sobie myślałeś?
Nie myślałem. Zadziałała adrenalina.
A ona ma piękne oczy.
Oszalałeś?
Najpierw łyżwy, potem dzień otwarty w szkole,
a teraz idziesz na randkę z kobietą, którą masz obserwować.
I kłamiesz mi w żywe oczy.
- Będzie przynajmniej bezpieczna. - To nie nasze zadanie.
Mamy sprawdzić, czy ten zbir nawiąże z nią kontakt. To nasza misja.
To nie misja, tylko jakaś bzdura.
W tym domu nie ma żadnej ukrytej wiadomości,
tylko pokiereszowana przez los rodzina. I to jest prawda.
Będziemy rozmawiali o prawdzie?
Świetnie!
Wiem, że w czasie ostatniej misji zginęli wszyscy twoi ludzie.
To tajne.
Jestem technikiem.
Potrafię to obejść.
To przydatne, gdybyś mi tylko zaufał.
Ale rozumiem.
- Nie pokazujesz emocji. "Pracuję sam". - Stąpasz po cienkim lodzie.
Powinieneś pójść z Kate na kolację, żeby zapomnieć w końcu o przeszłości
i sprawdzić, czy masz jeszcze serce.
Tak zrobię.
Świetnie! Miłej kolacji!
Nie tak to zaplanowałam.
DWA DNI PÓŹNIEJ
Masz chwilę?
Idę na randkę.
Słyszeliśmy od Sophie.
Poprosiła o pomoc.
Niemodna koszula. Mam rację?
Chodź. Nie ugryziemy cię.
Kate to wyjątkowa kobieta.
- Zgadzam się. - Piękna.
I mądra.
Wiele przeszła, jest samotną matką.
Todd chce wiedzieć, jakie masz wobec niej zamiary.
- Wychodzimy razem na kolację. - Todda wychowała matka. Niepokoi się.
To tylko kolacja.
A to zwykła sąsiedzka pogawędka.
Nie ściemniaj.
Wiemy, jak główkują faceci.
Przysięgam, że będę dla niej dobry. Możecie mi zaufać.
Ile masz czasu?
- Mogę się chwilę spóźnić. 10 minut. - Co? Nie jestem Bogiem.
To się nie uda. Przesuń randkę na maj.
Todd ma rację. Damy radę.
Musimy zrobić coś z tą koszulą.
Wyglądasz, jakbyś reklamował ręczniki kuchenne.
- Musimy zrobić peeling. - Nie wiem, co to znaczy.
Zaczynacie mnie przerażać.
Sophie mówiła, że przeprowadziłyście się z Paryża.
Po śmierci jej ojca, zostałyśmy trochę, ale było nam ciężko.
W zeszłym roku policja przeszukała nasz dom i zarekwirowała wszystko,
również oszczędności.
Okazało się, że mąż był zamieszany w brudne interesy.
Nic nie wiedziałam.
To straszne, kiedy ludzie ukrywają przed sobą prawdę.
Znowu się spotykamy.
Jaka sytuacja?
Są razem od godziny i 20 minut. Idzie chyba dobrze. Uśmiechają się.
Stylowo. Dobrze wygląda.
- Co to za koszula? - Carlos i Todd pospieszyli z pomocą.
Urocze. Włączyć dźwięk?
Masz dźwięk?
Nie mam 9 lat. Bez obrazy.
Miło czasami wyjść z dorosłym.
Jeśli chcesz mi pokazać, czego JJ cię nauczył, śmiało.
Mogę cię nauczyć.
Jeśli mi pokażesz, jak umieścić podsłuch w telefonie.
Opowiedz mi o sobie.
Jak znalazłeś się w naszym budynku?
Muszę ci o czymś powiedzieć.
Zatańczymy?
Od lat nie tańczyłam.
Nie myślę...
Nie myśl. Odmów.
Boisz się?
Boże.
Zatańczmy.
Tak!
Tylko nie to.
Tak!
Uwaga!
To się dzieje naprawdę.
Pokażą go w "The Today Show".
Jak na weselu na końcu "Shreka".
Świetnie się dzisiaj bawiłam.
Ja również.
Dobranoc.
Zadania z treścią bywają podchwytliwe.
Najpierw spróbuj zrozumieć, o co cię pytają.
Skąd masz bliznę?
- Od szrapnela. - Zobacz.
Hulajnoga.
Nieźle. Skoncentruj się.
Czy mój tata był złym człowiekiem?
Tak.
Podjął kilka złych decyzji.
Zaangażował się w biznes z twoim wujkiem.
Ale skoro ma taką córkę, nie mógł być złym człowiekiem.
Matematyka.
Powiedzmy, że mamy 12 łotrów, których muszę unieszkodliwić.
Ale mam partnera.
Jeśli podzielić 12 łotrów na dwóch, ilu musi unieszkodliwić każdy z nas?
12 przez 2 to 6.
Ale jeśli twoją partnerką jest Bobbi,
ty zabijasz 12, a ona bije brawo z samochodu.
Chwila. Twoją kryjówkę otacza 7 łotrów.
Nie wiesz, gdzie uciekać, bo twój technik cię nienawidzi.
Jesteś trupem.
- Mogę cię prosić o przysługę? - Jasne.
Przedłużyli mi dyżur. Możesz zajrzeć do Sophie?
Na pewno nic jej nie będzie, ale długo już siedzi sama.
Nie ma sprawy.
Dziękuję. Ratujesz mi życie.
- Dopilnujesz, by odrobiła lekcje? - Jasne.
Cześć, mamo.
- Skończyliśmy lekcje i robimy kolację. - Co gotujecie?
- Nie umiem gotować. Koktajl proteinowy. - I grilowane kanapki z serem.
Wezmę.
Możemy porozmawiać?
Wiem, że powinienem cię uprzedzić.
- Zaskoczyłeś mnie. - Przepraszam.
Sophie jest bardzo przekonywująca.
Nie o to chodzi. Chciałam ci podziękować.
Twoje pojawienie się w naszym życiu jest jak powiew świeżego powietrza.
Dokąd schować?
Zaraz wracam.
Facet ma przerąbane.
BERLIN, NIEMCY
Gdzie moje projekty? Czas ucieka.
Za bardzo się przejmujesz.
Zlokalizowałem je, ale potrzebuję 24 godzin.
Wejdźmy do środka. Obserwują nas.
- Marquez chyba znalazł to, czego szukał. - Wchodzimy!
Stać!
Nie ruszać się!
Do środka!
Otoczyliśmy ich.
- To musiało być ważne. - Owszem.
Dlatego chciałem zrobić to tutaj.
- Zamykamy operację. - Co?
Otoczyliśmy Marqueza w Berlinie.
Nie chciał się poddać, więc wysadził się w powietrze.
- Zginęło wielu ludzi. Badamy szczątki. - Misja zakończona.
Nie musimy już obserwować rodziny.
Wracamy do Chicago i czyścimy mieszkanie?
Nie tylko. Wyczyścicie też wasze biurka.
Co?
Masz dostęp do naszego dysku.
Taka praca.
Nie jest tak, jak myślisz.
Mogę to wyjaśnić.
HULK NA RANDCE Z MEGHAN MARKLE!
Milion wyświetleń?
Nie w tym rzecz.
Mieliście proste zadanie. Patrzeć i obserwować.
Ale wy naraziliście misję i złamaliście protokół.
- Nie będę tego tolerował. - Bobbi nie zawiniła.
Już po was.
Nie mogłeś do nas zadzwonić, byśmy tam posprzątali?
Musiałeś nas tu ściągać?
To bardzo kosztowne. To pieniądze podatników.
Nic nie powiesz?
Milczałaś całą drogę.
Myliłem się.
Nie słuchałem cię, chociaż mnie ostrzegałaś.
Powiedz coś.
Czemu nie jesteś na mnie zła?
Bo jesteś moim bohaterem.
Lubię patrzeć, jak stajesz się normalnym człowiekiem.
Powodzenia.
Wejdź.
Gdzie byłeś?
Mam dobre wieści
i potencjalnie trochę gorsze.
Najpierw dobre.
Naprawdę bardzo cię lubię.
Otworzyłaś we mnie coś, co było w uśpieniu przez długi czas.
Twoje uczucia są odwzajemnione.
A te gorsze?
O rany...
Jesteśmy z CIA.
Bardzo cię przepraszam.
Gdzie one są?
Jesteś dobry.
Naprawdę świetny!
Twoje opowiastki, Sophie...
Próbowałem was chronić.
Idź do swojego pokoju.
Nie złość się. Wszystko ci wytłumaczę.
Wiedziałaś o tym?
Jak mogłeś?
To moja praca.
Wyjdź.
Co ja narobiłem?
- Od początku miałaś rację. - Owszem.
Zaangażowałem się.
Z dzieciakiem i Kate.
Byłem słaby.
Zaangażowanie to nie słabość.
W twoim przypadku skończyło się zrujnowaniem kariery i zagrożeniem
bezpieczeństwa narodowego, ale większość ludzi angażuje się w związki.
Nie ja.
Ja mam rybkę.
Jak on się trzyma?
Nie najlepiej.
Jestem dziewczyną, która stoi przed chłopakiem
i prosi, by ją pokochał.
To najsmutniejszy z filmów.
Powiedziałam, że idę wyprowadzić Ozziego.
Sprytne,
ale nie powinnaś tu przychodzić.
Zrobiłam dla ciebie.
HERBATKA
To nie rybka, nie umrze. Możesz zatrzymać na zawsze.
Odprowadzę cię.
Już nigdy się nie zobaczymy, prawda?
Będę sprawdzał co u ciebie od czasu do czasu.
Nigdy cię nie zapomnę.
Przysięgam.
Mamo?
Nic ci nie jest? Co się stało?
Idź się pobaw.
Jasna cholerka!
Czy to nie urocze?
Mała Sophie ma kumpla z CIA.
Siadajcie.
Wyjdź. Zostaw nas.
CIA nas obserwuje. Będą tu lada moment.
Zająłem się tym.
Materiały wybuchowe i budynek z podziemnym tunelem z II Wojny Światowej.
Grzeczny piesek.
To potrwa wieki, a ja mam tylko dzień.
Nie rób mu krzywdy.
Temu małemu facetowi? Nigdy bym go nie skrzywdził.
Znaczy dla mnie więcej niż wy.
To najlepszy przyjaciel mojego brata.
Boże! Co mam teraz zrobić?
Muszę dotknąć.
Jasne, ucz dzieciaka, a mnie olewaj.
Mam wszystko.
Witaj, rodzinko. Drzwi były otwarte. Todd zrobił humus.
- Musicie wyjść. - Wpadła rodzina.
Jesteście nieuprzejmi. Wiecie, jak trudno robi się humus?
Wynocha.
Dość tego. Zraniliście uczucia Todda.
Nie wierzę.
Skąd wiedzieliście?
Ja to wezmę.
Nie chcę uszkodzić takiego przystojniaka.
Pogubiłam się.
Wy też? Czy jest w tym budynku ktoś, kto nie kłamie?
Jesteśmy najemnikami. Gdy po śmierci twojego męża projekty zniknęły,
domyśliliśmy się, że muszą być tutaj. Opracowaliśmy plan.
Nikt nie podejrzewa pary gejów.
- Kłamaliście, że jesteście gejami? - Nie. Jesteśmy.
Poznaliśmy się na misji. To urocza historia.
Odkryliśmy, że obaj lubimy ceviche i pociski dalekiego zasięgu.
Ty też byłeś dobry.
Spodziewaliśmy się kogoś z CIA, ale nie sądziliśmy, że się zakochasz.
Nieważne.
Pendrive.
To nic osobistego. Nadal jesteśmy przyjaciółmi.
Nie!
Dorwę Marqueza!
Stać,
albo zmasakruję wasz piękny botoks.
Oboje wiemy, że nie masz dość odwagi.
Nie znasz mnie.
Nie jesteś ekspertem od broni.
Być może.
Wiesz, w czym jestem dobra?
W rozpier...
W rozpierdusze!
Wskakuj!
- Wujku, czemu to robisz? - Zabezpieczam się.
Nie mów do mnie tak. Nienawidziliśmy się z twoim ojcem.
- Chcę do domu. Odwieź mnie. - Zamknij się!
Ani słowa!
Jesteś tam? Możesz ich znaleźć?
Tak. Podłączę satelitę.
Mam jej lokalizator. Jadą na zachód Osiemdziesiątą Ósmą.
Patrz na drogę.
Chodnik!
Wariatka!
- Co jest na tym pendrivie? - Nuklearny koniec świata.
- To nie powód, by mnie oszukiwać. - Masz rację.
Widzę was. Jadą do Naperville na lotnisko.
Rozumiem.
- Za 400 metrów w lewo. - Używasz GPSa?
Tak. Twoja jazda mnie przeraża.
Puść mnie!
Nie ruszaj się!
- Nie rób tego. - Trzymaj się.
Dotarłeś do celu.
- Tego się nie spodziewałam. - Ja również.
Nie pozwól mu jej zabrać!
- Co zamierzasz zrobić? - Pracuję nad tym.
Kto buduje pas startowy na klifie?
Co, u diabła?
Zadarłeś z niewłaściwym gościem.
Zobaczymy.
Spokojnie, Sophie. Nie wyminie mnie.
Zaczynasz mnie wkurzać.
Jeśli strzelę w zbiornik, wszyscy zginą.
Załatwmy to szybko.
Wydaje mi się, czy to wygląda znajomo?
- Jestem trochę zajęty. - Śmigło i zbiornik paliwa.
- Jak z "Poszukiwaczy zaginionej Arki". - Przestań gadać.
Nie!
Nie ruszaj się!
Boję się.
Nie patrz w dół,
tylko na mnie.
Musimy zbalansować ciężar, bo inaczej spadniemy.
Co?
Wyjdziesz przodem, ja tyłem i spotkamy się na skrzydle.
Poruszaj się wolno i nie patrz na dół.
Dasz radę.
Stać!
Wezmę to.
Nie rób tego.
Jeśli mi to rzucisz, zostawię ciebie i przyjaciela przy życiu.
Nie!
Mam w nosie głupie projekty.
Niech je sobie weźmie.
Grzeczna dziewczynka.
Ale skłamałem.
Chyba cecha rodzinna.
Nie w mojej rodzinie.
Miłej podróży, fiucie.
Skarbie.
"Miłej podróży, fiucie"?
Wyluzuj. Byłam zdenerwowana.
Nieźle.
- Zaraz eksploduje. - Szybko!
Czekaj!
Proszę...
Co wy robicie?
Ściema.
Gdzie tu zabawa?
Trudno.
Dziękuję.
- Nie mów nikomu, że to zrobiłem. - Co jest?
Chodzisz z tym w kieszeni?
Dobra, dość tych braw.
Mieliśmy wiele zwrotów akcji,
ale rodzina bardzo się za tobą wstawiła.
Udało ci się.
Dzięki.
Dużo rozmawialiśmy i chcemy, żebyś wrócił.
Możesz wybrać miejsce. Gdziekolwiek zechcesz.
Chciałbym przez chwilę mniej podróżować. Bardziej domowo.
Być może w Chicago?
Być może. Ale muszę to uzgodnić z partnerką.
- Serio? - Tak. Chicago?
Tak.
Chcę czegoś spokojnego. Żadnej broni.
I jeśli mamy być partnerami, chcę taką samą pensję.
Ja też.
Równe wynagrodzenie.
Pogadam z tymi na górze.
Jesteśmy na najwyższym piętrze.
Dobrze ci idzie.
- Dzięki. - Muszę się zgodzić.
- Gramy w berka. Chodź! - Zaraz.
Bycie popularną jest bardzo czasochłonne.
Baw się dobrze.
Boże. Tylko nie to.
Trenowałem, smarki!
MÓJ PRZYJACIEL SZPIEG
Subtitles by sub.Trader subscene.com